Van maatje naar gastheer

Janesh Sivathas groeide van vrijwilliger naar werknemer van RIBW AVV
‘Ik heb ontdekt wat ik echt leuk vind’

Janesh Sivathas (36) uit Bemmel was een succesvol vrijwilliger bij RIBW Arnhem & Veluwe Vallei. In korte tijd werd hij dikke maatjes met vijf cliënten met wie hij erop uit ging, goede gesprekken had of hielp in de huishouding. Dat beviel hem zo goed, dat hij besloot te solliciteren op een baan als gastheer bij RIBW AVV in Wolfheze. En hij werd aangenomen. ‘Ik heb nog nooit zoveel zin gehad om naar mijn werk te gaan. Als vrijwilliger heb ik ontdekt wat ik echt leuk vind.’

Als het weer het toelaat, gaat hij op zijn mountainbike vier dagen in de week naar zijn werk. Een aardige rit van zo’n 25 kilometer enkele reis. Heerlijk vindt hij het, want de fiets hoort een beetje bij hem. Ook als vrijwilliger gebruikte Janesh hem graag om samen op pad te gaan. ‘Ik was maatje van een jongen uit Elst die heel graag wilde voetballen in Arnhem. Hij durfde alleen niet zelf op de fiets te gaan. We leerden elkaar kennen en hadden al snel een klik. “Kom, dan fietsen we toch samen naar de voetbal?”, zei ik. Dat hebben we zo een hele tijd gedaan. In beweging komen is belangrijk als je in de knel zit.’

Mezelf herpakt
Janesh heeft dat zelf ervaren. Een aantal jaren geleden raakte hij in een diepe depressie door een onverwerkte, heftige jeugd. Hij is hyper alert en weet zich veel van vroeger te herinneren. Na het jarenlang weggestopt te hebben, slecht te slapen en hard te werken, stortte hij in. ‘Ik was op en kreeg psychoses. Het is heel ongrijpbaar, ik was helemaal de macht over mijzelf kwijt. Gelukkig ben ik er goed uit gekomen, ik heb mezelf herpakt. Dat begint met te accepteren wie je bent en hoe je in elkaar zit. Een lekker stuk fietsen door de natuur helpt mij nu nog steeds om mijn gedachten te ordenen.’

Dankbaar is Janesh ook voor de professionele hulp die hij kreeg en het begrip uit zijn gezin en familie. Die dankbaarheid was bovendien zijn grootste drijfveer om vrijwilligerswerk te gaan doen, zodat hij op zijn beurt anderen kon helpen. ‘Ik wilde iets terugdoen. De ervaringen die ik zelf heb gehad, maar vooral ook de wilskracht om weer uit het dal op te klimmen, wil ik heel graag inzetten om anderen te ondersteunen in hun herstel. Ik ben gaan rondkijken wat bij mij past en kwam al snel bij RIBW uit. Dat ik zelf in hetzelfde schuitje heb gezeten als veel cliënten, schept een vertrouwensband. Ik wil mensen inspireren met mijn ervaringen en verleden.’

Menselijk contact
Janesh werd maatje van vijf cliënten in Bemmel, Elst en Arnhem. Als hij niet meeging naar de voetbal, dan hielp hij wel met boodschappen doen, maakte hij een wandeling of hielp hij bij het opruimen in huis. Het mooie was dat hij zelf ontdekte dat dit werk heel erg bij hem past. Jarenlang deed hij technisch werk, wat hem op zich goed afging, maar waar hij te weinig voldoening uithaalde. ‘Ik ontdekte door het vrijwilligerswerk dat ik het menselijke contact gemist heb. En ja, toen kwam er ook nog een vacature voorbij waar ik meteen op gereageerd heb. Ik mocht na mijn sollicitatie als gastheer bij RIBW in Wolfheze twee dagen proefdraaien. Fantastisch vond ik het. In mijn werk ondersteun ik cliënten bij het huishouden, kook ik voor ze, maak ik een praatje en ga ik met ze mee naar buiten. Deze baan is een perfecte opstap om de rest van mijn leven in de geestelijke gezondheidszorg te werken. Het liefst laat ik me omscholen, maar alles stap voor stap. Ik heb in elk geval al bereikt dat ik nu met veel meer zin naar mijn werk ga dan ooit tevoren. En dat ik met veel meer energie weer thuiskom. Dit is wat ik de rest van mijn leven wil doen!’

Jammer is wel dat hij nu afscheid moet nemen van de mensen met wie hij als vrijwilliger maatje was. Dat werk kan hij niet meer combineren met zijn nieuwe baan en zijn gezin. Janesh: ‘Het kostte me echt moeite om het ze te vertellen en om afscheid te nemen. Je bouwt toch een band met iedereen op. Je weet veel van ze en zij weten ondertussen ook veel van mij. Ik hoop dat ze snel een nieuw maatje vinden met wie ze het even goed kunnen vinden. Aan de andere kant gunnen ze mij ook de baan denk ik. Wie weet is het een extra inspiratie voor ze. Ik heb een positieve draai aan mijn ervaringen gegeven. Tja, in die zin is het eigenlijk best een succesverhaal.’